Stand by Me


Ik stuur Eemie een app: ‘Zit je klaar?’. Binnen 2 seconden reactie: ‘Uiteraard!!!’ Ik wist het. Wij delen de liefde voor een goed huwelijksfeest met alles erop en eraan. Vooral als die van het Britse Koningshuis is.

We zitten allebei aan de buis gekluisterd, want Prince Harry en Meghan Markle geven elkaar vandaag het JA-woord. Heerlijk; al die hoeden, mooie auto’s, dé jurk, cellomuziek en ontroerde fans die al een week langs de route van de koets overnachten.

Geen politici, staatshoofden en andere lui die ze normaal ook niet op hun feestje zouden uitnodigen. Maar wel the Beckhams, George en Amal, Elton, Oprah en de halve cast van hitserie Suits. Dit feest is alleen voor intimi. En dat zijn er toch al gauw een stuk of 600, als je Prins Harry heet.

Kleine man zit naast me en levert op gepaste momenten commentaar:

‘Waarom kijken we dit mam?’
‘De t.v. mag van mij wel wat zachter’
‘Wie is die oude oma? Zo, en die opa is helemaal oud!’
‘Ojaaaa, kijk die man met die grote roze bril’

Eemie maakt zich zorgen om de moeder van de bruid, die duidelijk uit ander hout is gesneden dan de familie waar ze nu aan vast komt te zitten. Ze vraagt zich af hoe zij deze dag moet doorkomen. Ik zie het ook. Dit is een vrouw die bij de gepassioneerde woorden van de predikant wil opspringen en instemmend wil juichen. Die bij, het door het gospelkoor prachtig gezongen, Stand By Me, keihard wil meezingen, met haar heupen wil schudden en uitbundig wil klappen. Maar de stijve Britten verroeren zich niet en kijken stoïcijns voor zich uit.

Als het grote moment daar is, spreekt het paar hun geloften uit. Meghan, als volwaardig actrice, doet dit met veel verve. Harry herhaalt de zinnen keurig, als een prins die zijn wilde haren is verloren (of hij blijkt ook een goed acteur). Als de woorden ‘Husband and Wife’ klinken, stijgt er een luid gejuich op van buiten. Binnen houdt iedereen het bij een ingetogen glimlach.

‘Was jij ook op t.v. mam, toen je ging trouwen?’
‘Nee, helaas. Er is wel een film gemaakt van onze bruiloft.’
‘Echt?’
‘Ja, maar die is nooit uitgezonden op t.v.’
‘Hoezo niet?’
‘Papa is geen prins’
‘O’

Ik denk even na over onze bruiloft. Er zijn op het eerste oog weinig overeenkomsten met deze Royal Wedding. Wij reden in een Mini en er stond niemand langs de route. Mijn jurk was groen, George en Amal hebben nooit gereageerd op onze uitnodiging en het luchtruim werd niet gesloten. Maar, en nu komt het, wij hadden óók een doedelzakspeler, weliswaar van het bruidspaar voor ons, maar hij staat mooi wel op onze trouwfilm. En wij waren ook de hele dag  met onze innercircle, zij het een iets kleiner aantal. Met zon, muziek, heerlijk eten en een goed feest tot in de kleine uurtjes. En de grootste overeenkomst…de liefde, die ons bij elkaar bracht.

En zoals de predikant nog maar even brulde: ‘Wij zijn gemaakt door de kracht van liefde, en onze levens zijn bedoeld om te worden geleefd in die liefde. Dat is waarom we hier zijn.’

En nu maar hopen dat Harry de uitzondering op de regel is in het Britse koningshuis en voor altijd naast zijn Meghan blijft staan. Whenever they’re in trouble…

Share This:

2 gedachten over “Stand by Me

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *