Het Zwarte Goud

Pick up

Zo noemt Oor in het novembernummer de langspeelplaat oftewel lp. Wist je dat lp een afkorting is van long play? Wie die term heeft bedacht weet ik niet, maar als ik me net op de bank heb geïnstalleerd met een goed glas wijn, kan ik alweer opstaan om de plaat om te draaien. En dan heb ik het nog niet over de singletjes…Tegelijkertijd is dit misschien wel de hele essentie van het verhaal. Je moet er de tijd voor nemen en er moeite voor doen. En alles waar je moeite voor moet doen beleef je intenser.

Het zwarte goud, een mooie benaming voor iets waar ik mooie herinneringen aan heb. En weer krijg. Ik ben Pearl Jamnamelijk (weer) aangetast door het Vinyl virus, net als velen met mij. Het begint al met het zoeken in die bakken in de platenzaak . Prachtige hoezen allemaal en je hebt echt wat in handen, daarbij verbleekt de cd in zijn plastic hoesje meteen. Mijn eerste lp was van Whitney Houston. Volledig stuk gedraaid. Net als de zangeres zelf helaas. Mijn ouders hadden stapels elpees; The Dubliners, ABBA, Johnny Cash, Melanie….hele goede platen, maar er zaten ook vreselijke bij (van de Band Zonder Naam word ik niet blij). Waar ik vooral genoot van de muziek, herinnert zus zich vooral de momenten wanneer de pick up aanging….dan wist ze dat het weer een heeeele lange zondag ging worden.

De sint was lief voor mij dit jaar en verraste me met een superleuke platenspeler (oké, ik geef toe, na een aantal subtiele hints van mijn kant). Geweldig mooi en een genot voor oor en oog. En in een prachtig koffertjes, dus hier kan ik mee aankomen bij elk feestje dat wat sfeer kan gebruiken. Alleen mijn nieuwe platen bleek hij niet echt aan te kunnen, vanwege de zware persing bleek later. Na een gesprekje met de platenboer gaf hij de tip om een muntje op de naald te bevestigen, hij had hier ervaring mee. Sindsdien doet hij het perfect, zowel bij de oude elpees van mijn vader als mijn nieuwste aanwinsten. Ik draai dus weer dagelijks plaatjes. Ben benieuwd hoe mijn jongens hier later aan terugdenken.

En voor nu: lekker draaien, opstaan, omdraaien en weer luisteren.
Alleen dat muntje hè…..minder fraai.

Share This:

2 gedachten over “Het Zwarte Goud

  1. ja vinyl, het is weer helemaal terug, heerlijk!
    ik heb ’t een paar jaar geleden weer ontdekt, sindsdien koop ik geen c.d’s meer maar alleen nog vinyl.
    die koffertjes zijn zeker leuk, zoveel kleuren ook 🙂
    wij hebben een Sony platenspeler uit ’77, ook fijn.
    luister ze!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *